|
| Gorizia - Via S.Giovanni via Ascoli |
Pierwotnie wieża strażnicza lub prehistoryczny
zamek, wkrótce stała się Gorizia małą wioską w pobliżu przeprawy przez rzekę
Isonzo, w pobliżu ważnej drogi, która w czasach rzymskich łączyła Aquileę z Emoną
(Lublana).
Nazwa Gorizia pojawiła się po raz pierwszy w dokumencie datowanym
28 kwietnia 1001 "quae sclavonica lingua vocatur Goritia", potwierdzającym
przekazanie zamku i wioski przez cesarza Ottona III patriarsze Giovanniemu II
i księciu Verihen.
Od XI wieku miasto miało dwa różne plany rozwoju: odgrywanie
roli polityczno-administracyjnej jako kasztel lub rolniczo-handlowej jako wioska.
W XVI wieku region dostał się pod panowanie austriackie i miasto rozwinęło się
u podnóża zamku, stając się w połowie XVIII wieku siedzibą arcybiskupa z jurysdykcją
na diecezjami Trieste, Trento, Como i Pedena.
Wokół barokowej katedry, do której
przeniesiono wiele skarbów z bazyliki w Aquilei, powstała nowa dzielnica, z typowym
XVIII-wiecznym wyglądem, a także z synagogą, która jest jednym z dowodów na różnorodność
etniczną miasta. Gorizia została poważnie zniszczona podczas obydwu wojen światowych.
Po II wojnie światowej zmniejszyła się powierzchnia miasta na skutek jego podziału
na część włoską i słoweńską.
Gorizia jest miastem wieloetnicznym. Otoczona winnicami Collio, produkującymi
jedne z najlepszych win włoskich, z widokiem na morze, jest zdominowana przez
okazały, XI-wieczny zamek, posiadający wspaniałą kolekcję renesansowych, barokowych
i osiemnastowiecznych mebli. Inną ważną budowlą jest katedra pod wezwaniem św.
Ignacego, wzmiankowana w dokumentach z roku 1296, w obecnej formie wybudowana
przez Jezuitów w roku 1654, a także Fontana del Nettuno, Palazzo Attems-Santa
Croce, Palazzo Lantieri, Palazzo Coronini Cronberg and Palazzo Cobenzi.
 |
| Gorizia Castle |
Informacje w internecie: www.gorizia-turismo.it |